W zimowych chłodach pełen życia poeta żyje w nędzy ze swoimi trzema bohemicznymi współlokatorami. Jego serce rozgrzewa się, gdy zakochuje się w swojej kruchej sąsiadce, lecz wówczas jej choroba przybiera gorszy obrót. W inscenizacji Opéra de Monte Carlo ukochanej opery Pucciniego, której akcja toczy się w międzywojennym Paryżu, nędza artystów wygląda raczej na wybrany styl życia niż na los, który muszą znosić. Wystawna inscenizacja Jean-Louisa Grindy’ego skłania do refleksji nad romantycznym wyidealizowaniem przez Pucciniego kruchości ludzkiego losu.