Estamira to 63-letnia kobieta cierpiąca na schizofrenię. Prowadzi trudne życie i od 20 lat utrzymuje się z przeszukiwania śmieci na wysypisku Jardim Gramacho Disposal Area w Rio de Janeiro. Film śledzi jej losy od 2000 roku, kiedy rozpoczyna leczenie w klinice psychiatrycznej. Początkowo trudno ją zrozumieć z powodu jej zdań płynących w strumieniu świadomości, urojeń i obsesji. Stopniowo jednak poznajemy ją jako kobietę, która mimo choroby potrafi miewać spokojne i pełne jasności chwile.