Alex Ollé, jeden z członków słynnego La Fura dels Baus, odtwarza konflikt i umieszcza głównych bohaterów w jasnej, zmiennej scenografii, której dopełnieniem jest oświetlenie – postacie stają wprost wobec wszystkich pierwotnych emocji, nie mając gdzie się ukryć. Scenografia (inteligentne i imponujące rozwiązanie Alfonsa Floresa), otoczona lustrami i zaakcentowana przez cicho przesuwające się kolumny, tworzy klasztor, pole bitwy, cmentarz lub zamek za pomocą minimalistycznych środków (imponujące oświetlenie Ursa Schönebauma), pozwalając nam skupić całą uwagę na wokalnych występach głównych postaci.