Film reżyserki i scenarzystki Nurit Kedar kieruje kamerę na snajperów na pierwszej linii frontu konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Kedar wyrusza na patrole z aktywnymi oddziałami i przeprowadza wywiady ze strzelcami wyborowymi młodymi i starszymi. Zdobycie zaufania izraelskiej armii oraz zaufania zainteresowanych osób z pewnością nie było łatwe, ale, niestety, film nie jest szczególnie pouczający. „Co chcesz, żebym powiedział?” — pyta jeden z bezpośrednich weteranów. Wstyd i bunt idą tu w parze. „Nie wpuszczą mnie do nieba” — zauważa jeden z pełnych żalu poborowych. Czasami Kedar trafia na szaleństwo, na tkwiącą w tym grę, na chorobliwy ceremoniał. Mają strzelać w ręce i nogi rzucających kamieniami. „Kiedyś mówiłem, że odpowiadam za wielu beznogich Palestyńczyków” — przyznaje żołnierz. „Teraz nigdy bym tego nie powiedział.”