To sprawia wrażenie dzieła zrodzonego z pasji. Opowiada o wiosce, która otrzymuje możliwość wystawienia musicalu. Mieszkańcy musieliby pokryć koszty, a ponieważ są rolnikami, ciągle zajętymi i niezamożnymi, kwestionują sens i wykonalność takiego pomysłu. Przedstawicielka trupy aktorskiej, pani Kono, przedstawia im całą sprawę, a oni muszą podjąć decyzję. Otrzymujemy krótkie obrazy wiejskiego życia w Japonii, bardzo odległego — przynajmniej pod względem nastroju — od Tokio. Najlepsze w tym filmie jest to, że ma serce. Aktorstwo jest dobre, ale tak naprawdę chodzi tu o prostą historię wystawiania przedstawienia. W dzisiejszych czasach rzadko powstają filmy o tak nieskomplikowanych fabułach. Cieszmy się tym małym wycinkiem tego, co mieszkańcy miast nazywają „prostym życiem”.