W kinie lustro rzadko bywa tylko lustrem. Jako jeden z najbardziej rozpowszechnionych i ekspresyjnych symbolicznych przedmiotów w tym medium, lustra od dawna symbolizują coś więcej niż one same — zazwyczaj, gdy ktoś w nie spogląda, jakiś wewnętrzny lub nieprzyjemny aspekt jego psychiki. W TEAL Björn Kämmerer pozbawia lustro metaforycznej otoczki i tym samym przywraca mu nieco jego praktycznej magii.