W Alunsina Dalena bada możliwości i granice zaangażowania w społeczności zmagającej się z traumą. Ściśle współpracując z organizacjami praw człowieka, dokumentuje zmagania dzieci i rodzin w miejskiej osadzie dotkliwie dotkniętej rządową wojną z narkotykami. Angażuje się we współpracę z kolejną rodziną, której dziecko zaczęło rysować, by poradzić sobie z tą tragedią, i ponownie mierzy się ze złożonością przekazywania przemocy, której byli świadkami.