Santiago de Lucanamarca, odległa społeczność rolnicza w peruwiańskich Andach, jest poruszona obecnością Komisji Prawdy i Pojednania. Jej członkowie przybyli, by otworzyć groby 69 osób, które zginęły podczas masakry 3 kwietnia 1983 roku. Dwadzieścia lat później pojawia się szansa, by zabliźnić stare rany, ale na ulicach miasteczka wciąż daje się odczuć nieufność. „Czyż wszyscy nie jesteśmy Peruwiańczykami?” — pyta jedna z osób dotkniętych tymi wydarzeniami. Historia Lucanamarca pokazuje, jak nieuchwytna potrafi być sprawiedliwość.