Podczas gdy jego żona Juliana dojeżdża do Zurychu do pracy jako lekarka, Freddy zostaje w Konstancji z ich 13-letnią córką Zoë i małym Niko. Freddy uważa, że rzucenie studiów medycznych i podjęcie pracy jako wychowawca w przedszkolu było najlepszą decyzją w jego życiu. Kiedy Julianie zostaje zaproponowane stanowisko szefowej onkologii dziecięcej, chce przeprowadzić się do Zurychu z całą rodziną. Dla niej oznaczałoby to koniec wyczerpujących dojazdów, wreszcie więcej czasu dla rodziny i wyższe zarobki. Freddy nie chce jednak opuszczać dobrze sobie znanego otoczenia. Nawet w swojej kiepsko płatnej pracy Freddy nie jest całkiem pozbawiony ambicji, bo ma własne pomysły na wychowanie — i widoki na przyszłość.