„Impressio in-urbe” przemierza faktury miejskiej przestrzeni: materialność architektury, narożników i perspektyw, rysunki bruków, place, cegły; to szczegółowa dekonstrukcja „płaszcza” miasta, spod którego wyłania się rozbita materia, pozornie nieruchoma, lecz pozostająca w nieustannym związku, przez wieki zamieszkana przez jego wielość. „Impressio” to odcisk, ślad, jaki pozostawiają po sobie wszystkie rzeczy i każdy gest, „identikit” (i wiwisekcja) przestrzeni i czasu miasta, które ukazują nam jego obraz.