Narracja filmu opiera się na tradycyjnej estońskiej baśni i opowiada historię grupy komarów, które rzucają konia na pojedynek siły. Na początku film przywołuje niemal dokumentalny sposób opowiadania, częściowo dzięki narracji z offu (w języku angielskim). Choć początkowo może się wydawać stosunkowo tradycyjnym dziełem, wkrótce — i to diametralnie — zmienia to wrażenie. Projekty postaci i nagrania głosów, wraz z fantastycznie nieskrępowaną pracą kamery i montażem, łączą się z pieśniami ludowymi (śpiewanymi po estońsku, z angielskimi napisami), które można określić jako „dziwaczne” albo po prostu „naprawdę osobliwe”. Część dialogów przedstawiono również w „dymkach” nadrukowanych na taśmie filmowej. Dzieje się tak wiele, na tak wielu poziomach, że film wręcz rzuca widzowi wyzwanie, by odwrócił wzrok — ale kto chciałby to zrobić? Wszystko jest wspaniałe. The Mosquito and the Horse wyraźnie pokazuje, jak udany może być film działający poza klasycznym modelem hollywoodzkim.