Czasami trzeba pojechać na drugi koniec świata, by poruszyć temat intymności. Czasami, by nakręcić film, nie trzeba nakręcić ani jednej klatki. Czasami próbuje się budować bliskość, zwiększając dystans, a czasami niemożność jej osiągnięcia próbuje się zamaskować historią przygodową. Czasami myślę, że mówię po chińsku. W tym eseju podróżniczym, napisanym w szczytowym okresie epidemii, tuż po trzęsieniu ziemi, zadałem sobie pytanie i zamierzałem znaleźć na nie odpowiedź. Teraz zdaję sobie sprawę, że nie znam odpowiedzi albo że może ona w ogóle nie istnieje. Teraz rozumiem, że może jesteśmy do siebie bardziej podobni, niż myślę.