Pewnego styczniowego dnia, pracując nad dokumentem i słuchając opowieści ludzi, uświadomiłem sobie, że świat stanął na głowie i nikt tego nie zauważył. Zmieniło się kilka wartości społecznych: córka, która zabija ojca, inny ojciec, który zabija swoje dziecko, nieobecna matka, która nie ma swojego miejsca, przemoc i dziwne poczucie, że całe zło pochodzi z niższych warstw społecznych i od polityków. Nikt nie zauważył, że zło pochodzi z wnętrza… z nas samych; to, czego nie udało się osiągnąć albo co nie sprawia już przyjemności, wychodzi na jaw w egoistycznym dążeniu do tego, by czuć się dobrze! Nikt nie jest ani tak dobry, ani tak zły.