„Powiedz mi we wtorek” — napisał Franz Kafka w liście do Mileny Jesenskiej. Planował odwiedzić ją we wtorek, zatrzymując się po drodze do Pragi w Wiedniu. „Najrozsądniej byłoby powiedzieć ci już dziś, gdzie chciałbym na ciebie czekać, ale do naszego spotkania dusiłbym się... Czy na świecie, Mileno, jest tyle cierpliwości, ile jest mi potrzebne? Powiedz mi we wtorek”. Tęsknota Kafki za ponownym spotkaniem z Mileną, zanim zdołał spędzić z nią cztery dni w Wiedniu, naznaczona była opóźnieniem i przejściem w formę pisaną — listy i zapiski w dzienniku. Drżenie przed tymi dniami i wyczerpanie po nich tworzą ramę dla dni w lipcu 1920 roku, których szczegóły pozostają białą plamą. Astrid Ofner zestawiła listy miłosne Kafki do Mileny z kruchymi obrazami, które pozwalają tej pustej przestrzeni istnieć, czyniąc ją widoczną, zamiast ją wypełniać.