Dwie opowieści o migracji. W pierwszej, po tym jak katastrofa tamy osadowej zalewa jej rodzinne miasto, pracownica wiejska Joana (55) przenosi się do São Paulo, by odnaleźć swoją siostrę Tanię, która mieszka ze swoim wnukiem Jaime. Joana wkracza w świat niepewności, odpowiadając na ogłoszenie o pracę przy sprzątaniu domów. Zbliża się do swoich współpracownic, a ich walka o lepsze warunki nadaje życiu Joany nowy sens. Jej relacja z młodym Jaime przywołuje dawne wspomnienia. W drugiej części, po śmierci swojego żyjącego w separacji ojca, Flavia (32) przeprowadza się wraz z żoną Marą do jego gospodarstwa. Konfrontacja z surowością życia na wsi przynosi parze szok zderzenia z rzeczywistością. Kontakt z opuszczonym domem odsłania przed Flavią nieznane aspekty jej ojca. Zaczyna podejrzewać, że w lesie dzieje się coś nadprzyrodzonego.