Niektóre chwile zdają się rozciągać czas inaczej, dłużej pozostając w naszej pamięci niż inne. Mogą być pozytywnym wspomnieniem spokojnego popołudnia na plaży albo negatywnym, jak bezradność towarzysząca chwili niepewności. W domu noszącym ślady czyjegoś ruchu (wyjazdu czy przyjazdu?) dwie kobiety próbują prowadzić dialog pełen nieobecności, usiłując odczytać przeszłość i przyszłość. Enigmatyczny, zawieszony gdzieś między iluzją a marzeniem na jawie czas zdaje się tu stać w miejscu, ukołysany ciszą i cieniami.