W 1970 roku filmowiec Peter Kubelka zaprojektował salę kinową, w której starannie wytyczone linie widzenia i czarny aksamit sprawiały, że wszystko poza ekranem znikało w ciemności. Swoje niewidzialne kino określał mianem „maszyny do oglądania”. W tych przygodach z widzeniem reżyserzy Oscar Raby, Richard Misek i Charlie Shackleton wykorzystują doświadczenie VR w czasie rzeczywistym, występ na żywo i esej wideo, by przekształcić Egyptian theater w „maszyny do oglądania” i zbadać, jak oglądamy filmy.