W latach 70. w Sobradinho zbudowano zaporę i elektrownię wodną. Ówczesny rząd, kierowany przez reżim wojskowy, uznał, że to małe miasteczko na północno-wschodnim odludziu będzie idealnym miejscem pod tę inwestycję, ponieważ miejscowi nie stawialiby oporu. W rezultacie przesiedlono 73 000 osób — była to jedna z największych przymusowych migracji w historii Brazylii. Pod wodą znalazły się cztery miasta i dziesiątki wiosek. Pani Pequenita była jedyną mieszkanką, która kiedykolwiek wróciła; żyje tam w mieście-widmie. Odwiedzają ją trzej pracownicy społeczni posiadający stare nagrania wideo i zdjęcia tego regionu.