Nic nie wskazywało na to, że to dziecko urodzone w Marsylii w 1921 roku w niezamożnej rodzinie zostanie awangardowym artystą. W wieku 12 lat ten, którego wciąż nazywano Césarem Baldaccinim, pomaga ojcu, a zarazem uczy się rysunku. W 1943 roku przenosi się do Paryża i zapisuje do Beaux-Arts. Wybiera rzeźbę, kosztowną dziedzinę sztuki dla niezamożnego studenta. Od lat 50. tworzy finezyjne zwierzęta z metalowych odpadów zbieranych w fabrykach. To połączenie śródziemnomorskiej wyobraźni z materiałami przemysłowymi zwraca uwagę Picassa. Jednak w 1960 roku ten instynkt, będący już w modzie, prowadzi do radykalnej zmiany. Zafascynowany prasami hydraulicznymi, prezentuje na Salon de Mai trzy sprasowane samochody. Artysta stoi z boku, a maszynę otacza ponura estetyka zniszczenia, która promieniuje z rzeźby. Oburzenie!