„To ich szansa na normalne życie”. W 1992 roku 165 dzieci żyło w nieludzkich warunkach na Leros. Te, które trafiły tam jako niemowlęta, nigdy nie nauczyły się chodzić, ubierać ani samodzielnie jeść. Ten dokument opowiada o młodych greckich lekarzach, którzy zamieszkali w ośrodku, by przeprowadzić jego reformę. Byli zdumieni determinacją dzieci, z których część przez lata była przykuta do łóżek, by poprawić jakość swojego życia. Utworzono wzorcowy oddział i uwolniono dzieci z łańcuchów. W ciągu kilku miesięcy niektóre z nich, jak Andreas, po raz pierwszy w życiu mogły bawić się na świeżym powietrzu.