Kellou, kobieta po czterdziestce, mieszka w Bol, stolicy prowincji Sahelu. Jest rybaczką — zawód ten przekazywany jest z matki na córkę. Nauczyła się go od swojej matki. Jednak od kilku lat jezioro Czad kurczy się, a ryb jest coraz mniej. Praca Kellou jest zagrożona. Pewnego dnia, po nieudanym połowie, jej 12-letnia córka Mouna podsuwa jej pomysł: zbierać plastikowe torby zaśmiecające jezioro i robić z nich sznury, które można sprzedawać na targu. Dzięki temu prostemu gestowi Kellou na swój sposób walczy z zanieczyszczeniem plastikiem i dostosowuje się do nowych warunków wywołanych zmianami klimatu.