Pod koniec XIX wieku, w niewielkiej wiosce w Apeninach, w domu zagubionym pośrodku doliny, mieszkają Alessandro i Pietro, dwaj bardzo różni, lecz niezwykle zżyci bracia. Dwaj chłopcy, w wieku jedenastu i trzynastu lat, beztroscy i pełni energii, żyją jak dzikie zwierzęta, nieustannie pakują się w kłopoty i spędzają dni na wyścigach wozami, skakaniu do rzeki i podkradaniu zapasów z piwnicy. Gdy umiera ich matka, ojciec sprzedaje ostatnie rzeczy, jakie posiada, by kupić synom dwa piękne, nieujarzmione źrebaki: Baio i Sauro. Gdy dorastają, Alessandro coraz mocniej pragnie przeprawić się przez góry i wyjechać daleko, Pietro zaś chce zostać hodowcą i zamieszkać z Veronicą, dziewczyną, którą kocha.