W latach socjalizmu Moskwa zmieniła się w swego rodzaju muzeum — coś na kształt gliptoteki (kolekcji rzeźb) z okresu radzieckiego. Miejskie pomniki to jednak nie tylko eksponaty muzealne — „żyją” wśród nas na ulicach i placach, a ich losy ściśle splatają się z losami miasta i jego mieszkańców oraz z wydarzeniami rozgrywającymi się u ich piedestałów. Jakie miejsce zajmuje radzieckie dziedzictwo monumentalne w naszej świadomości kulturowej i przestrzeni nowoczesnego miasta?