Porysowane i wyblakłe — a chwilami niemal abstrakcyjne — filmy rodzinne, które przewijają się przez projektor w „Shashin no Ma” Tetsuyi Maruyamy, jednocześnie budzą nostalgię i jej się opierają. To zarazem medytacja nad fizyczną naturą analogowej taśmy filmowej i zamieszkującymi ją duchami, jak i przejmujący hołd złożony przez syna-artystę i filmowca jego ojcu, filmowcowi-amatorowi.