Po wspólnych doświadczeniach na Kubie dwunastu filmowców żegna się, by wrócić do swoich krajów, i zawiera pakt: nakręcić wspólny film, który odpowie na pytania: co oznacza plagiatowanie obrazów i jak robić to na odległość? Mechanizm jest nietypowy: jeden reżyser kręci krótki film i przesyła go kolejnemu, który z kolei tworzy własny krótki film, by splagiatować otrzymany. I tak łańcuch plagiatów trwa, aż dotrze do ostatniego twórcy. Każdy z nich na swój sposób interpretuje, co oznacza plagiatowanie otrzymanego filmu. Pierwszym ogniwem łańcucha jest James Benning, jeden z najbardziej cierpliwych filmowców na świecie. Jego rozległe plany zostają odtworzone w kolejnych fragmentach. Nieposłuszeństwo oddala to ćwiczenie od dosłowności i rozpoczyna się eksploracja faktury obrazów. W tym powtarzalnym mechanizmie dostrzegamy, że kino jest nie tylko zapisem rzeczywistości, lecz także sztuką obrazu i dźwięku. (Santiago González Cragnolino)