Po śmierci młody afrykański reżyser Abramo Malonga pozostawił swój pierwszy i ostatni niedokończony film dawnemu nauczycielowi, włoskiemu reżyserowi Fausto Morelliemu. Morelli, który obejrzawszy dzieło, staje przed zagadkowym, złożonym i częściowo niezrozumiałym utworem. Wspierany przez młodą wdowę po Abramo Malonga, notatki pozostawione przez zmarłego przyjaciela oraz własne wspomnienia, włoski reżyser próbuje odtworzyć i dokończyć film. Praca Fausta postępuje z trudem nie tylko ze względu na problemy, jakie nastręcza mu film, lecz także przez trudności, które pojawiają się w jego codziennym życiu. Po długim kryzysie, po którym wraca do Pizy ze swoimi dawnymi towarzyszami partyjnymi i oddaje się miłości oraz własnej samotności, Fausto podejmuje pracę nad filmem afrykańskiego przyjaciela, nadając mu finał oparty na własnym pomyśle, w którym za pomocą śmiałej metafory na nowo przedstawia kondycję człowieka naszych czasów.