Antonis zawsze podróżuje pociągiem. Spieszy się, żeby zdążyć na czas. Niedawna przeszłość wciąż go dogania. Rzeczywistość nie pozwala mu uciec od obrazów. Tak już jest, bo tak to się toczy. Nic go nie obchodzi. Musi siku. Jest tak samo uzależniony od swojej dziewczyny, jak od samego siebie. Nic nikomu nie jest winien.