Gertrúd jest nauczycielką muzyki w średnim wieku. Mieszka z mężem, konserwatorem dzieł sztuki, i nastoletnim synem. Jest zmęczona życiem rodzinnym, a jej relacje z mężem pozostawiają wiele do życzenia. Uporządkowany świat Gertrúd wywraca się do góry nogami, gdy nagle pojawia się Albán, jej była uczennica, piękna i młoda kobieta. Jej obecność skłania do pytań o przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Rzeczywistość, wspomnienia i sny niebezpiecznie się przeplatają, a dawne role rodzinne powoli zaczynają się zmieniać. „Chciałem, żeby ten film przypominał zaczarowaną szkatułkę pełną opowieści i niespodzianek” – wyjaśnia Péter Gothár. „Jej szufladki mają otwierać się w tajemniczym rytmie, przynosząc radość i skłaniając do refleksji. Najpierw pojawiła się muzyka Bartóka, która później stała się głównym elementem organizującym film. Wokół niej ukształtowała się cała ta rodzinna historia, pełna miłości i ironii”.