W swoim filmie dokumentalnym Karl Saurer opowiada historię największego zbiornika wodnego w Szwajcarii, położonego w pobliżu Einsiedeln, w kantonie Schwyz. Film ożywia krajobraz rozległej równiny Sihl, która została zalana w 1937 roku, by wytwarzać energię elektryczną na potrzeby transportu kolejowego. Budowa zapory wpłynęła na życie ponad 1700 osób; zalano 107 gospodarstw. Saurer opowiada historię kolonializmu w środkowej Szwajcarii. Kreśli w filmie obraz tego wydarzenia oraz związanych z nim sprzeczności i konfliktów między rolniczym regionem górskim a uprzemysłowionymi nizinami, aspiracjami regionalnymi i krajowymi oraz interesami gospodarczymi i ekologicznymi. Archiwalne i współczesne ujęcia oraz rozmowy z robotnikami budowlanymi i wysiedlonymi rolnikami pokazują, że rany zadane przez budowę zapory i udzielenie koncesji w wysoko położonej dolinie jeszcze się nie zabliźniły.