Od wybuchu wojny domowej, od 1946 do 1955 roku, sądy wojskowe skazywały na rozstrzelanie tysiące młodych ludzi z szeregów EAM, ELAS i KKE. Zanim dopuszczono wydawanie wyroków większością trzech do dwóch głosów, działały sieci pomocy, tworzone głównie przez kobiety, które w poruszający sposób starały się najrozmaitszymi metodami wpływać na sędziów wojskowych, dodawać otuchy skazanym i opiekować się dziećmi więźniów.