Film jest niezwykle poetycki i wyrafinowany. Obrazy pochodzą z książki Federiki Pagnucco i Lindy Wolfsgruber, zrealizowanej przy użyciu czcionek drukarskich z drewna i ołowiu. Stara technika drukarska, harmonijnie połączona z kształtami odbitymi w drewnie, nadaje książce, a następnie także jej animowanej wersji, szczególną aurę magii — dzięki udziałowi Thomasa Renoldnera oraz sugestywnej ścieżce dźwiękowej Petera Rosmanitha. To cenny film ze względu na rzadkie zawieszenie atmosfery i czasu, które zostają niejako zatrzymane i skupiają się na drobiazgach, przyzwyczajeniach, szczelinach, a w końcu — światach...