Pod koniec XIX wieku w Jakucji Habji i jego żona Keremes pochowali właśnie drugie dziecko i szykują się na ciężką zimę głodu. Zamiast udzielić im obiecanej pomocy miejscowy książę narzuca rodzinie rosyjskiego skazańca, Kostyę, który zgodnie z prawem musi zamieszkać z nimi pod jednym dachem. Początkowo trudno im znaleźć wspólny język, a skazaniec wkrótce postanawia, że odtąd to on będzie panem domu.