W Seda, odległym miasteczku torfowym na Łotwie, czas zdaje się zatrzymać w epoce sowieckiej. Zbudowane w 1952 roku i zamieszkane przez wieloetniczną siłę roboczą z różnych części byłego ZSRR, wciąż zachowuje nieskażony rozmach stalinowskiego projektu budowlanego realizowanego metodą „szturmową”. Pod względem kulturowym mieszkańcy Seda czują się odrębną społecznością. Ich lingua franca to rosyjski, a życie towarzyskie stanowi mieszankę tradycji radzieckich i rosyjskiego prawosławia. Nie chcą Unii Europejskiej, chcą żyć we własnym państwie – Marshland.