Vulkanovka to uboga wieś na krymskim stepie, jak mówią miejscowi, zapomniana przez Boga i ludzi. Mimo to miejsce to ożyło, gdy ekipa słynnego litewskiego reżysera filmowego Sharunas Bartas przez niemal dwa lata kręciła tu Seven Invisible Men. Większość miejscowych bardzo pomagała filmowcom. Ale Wielkie Kino wyjechało i prawdopodobnie już nie wróci. Życie w Vulkanovce wróciło więc do zwykłego rytmu. Nie dla wszystkich jednak. Dziewięć miesięcy później reżyserka Giedre Beinoriute wraz z ekipą przyjechała do Vulkanovki. W jej filmie dokumentalnym ludzie z wielkim entuzjazmem opowiadają o swoich „kinematograficznych” doświadczeniach. Mówią o tym, jak było i czym różniło się to od ich wcześniejszego wyobrażenia o kręceniu filmów. Różne nastroje i otwartość ludzi przeplatają się w filmie z codziennym życiem Vulkanovki, jego rytuałami: karmieniem krów, zakupami w jedynym sklepie „Produkty”, zbieraniem złomu i innymi.