Eksperymentalny film animowany Pieśń much (El Canto de las Moscas) przekłada spustoszenie spowodowane przemocą kolumbijskiego konfliktu zbrojnego na poetycki głos Marii Mercedes Carranzy (1945–2003) oraz audiowizualny dialog między 9 kolumbijskimi kobietami. W 24 miejscach, w ciągu jednego dnia (Rano, Dzień, Noc), nakreślona zostaje mapa terroru, obejmująca miejsca masakr, do których doszło w Kolumbii w latach 90. XX wieku. Archiwalne obrazy, osobiste wspomnienia artystek oraz wykorzystanie pętli i materiałów analogowych ożywiają krajobrazy spustoszone przez przemoc i tworzą polifonię pamięci i żałoby, uniwersalną pieśń bólu.