Reżyserka Saija Mäki-Nevala urodziła się w Kihniö, ale wyjechała stamtąd, gdy tylko nadarzyła się ku temu okazja. Wiejska droga z nielicznymi zabudowaniami i twarze, które tak dobrze znała, nie wystarczały. Prawdziwe życie i możliwość spełniania marzeń zdawały się być gdzie indziej. Po 18 latach wraca do Kihniö, by mu się przyjrzeć. Obserwuje dawną rodzinną wieś, targana uczuciami między miłością a poczuciem obcości. Czy Kihniö to coś więcej niż jego mieszkańcy? Czy Kihniö to tylko nazwa korzeni, których nie możemy ani wybrać, ani zapomnieć? Ten dokument obserwacyjny jest portretem cichej wsi, ale główną rolę wciąż odgrywają w nim jej mieszkańcy. Są dumni, że żyją w bezpiecznym miejscu, gdzie wszyscy się znają. Najważniejsze cele w życiu to mieć stałą pracę i własny dom. Kiedy uda im się to osiągnąć i mogą mieć rodzinę przy sobie, wszystko jest w porządku. Niczego więcej nie potrzeba.