Nawet wśród zamachowców i morderców istnieje drabina społeczna, hierarchia, po której można się wspinać. Jeremie jest zaledwie zamachowcem, który wysadza w powietrze ludzi i miejsca dla gangsterów w Paryżu. Może na takiego nie wyglądać, bo jest niechlujnym młodzieńcem, ale to wrażliwy chłopak i dotkliwie odczuwa swój niski status. Gdyby tylko mógł awansować do rangi płatnych zabójców, darzonych w jego świecie szacunkiem, być może poczułby się kimś. W końcu dostaje swoją szansę, gdy otrzymuje instrukcje, by zabić wybitnego płatnego zabójcę Maxa, który wie zbyt wiele, by pozwolić mu żyć. Zamiast zaplanować chłodne i zdystansowane zabójstwo, Jeremie poznaje swoją ofiarę osobiście i tym samym wikła się w gąszcz sprzecznych lojalności. Max ma jeszcze jedno zlecenie i poprosił Jeremiego o pomoc. Chłopak, który ubóstwia swojego idola, nie potrafi zabić tego eleganckiego mężczyzny. Jednak sama obecność tak nieudolnego ucznia jak Jeremie jest ogromnym zagrożeniem dla zabójcy, który wkrótce przejdzie na emeryturę.