W latach wojny domowej w Libanie Akram Zaatari dokumentował codzienne życie w dzienniku. Wybuchy, schronienia, a także zakup samochodu i lekcje jazdy: „sprzeczności życia toczącego się na obszarach objętych konfliktem”, jak mówi. Dziennik był jego pierwszym zetknięciem z tworzeniem obrazów, które stało się centralnym elementem jego późniejszych filmów wideo i instalacji. Jego twórczość, nosząca ślady przemian zachodzących w kraju, porusza kluczowe tematy seksualności, polityki i historii. Film towarzyszy artyście w kraju jego pochodzenia i w Brazylii, a ponadto przedstawia nowe relacje niektórych najważniejszych postaci współczesnej sztuki libańskiej. Zaatari aktywnie kształtuje libańską scenę artystyczną, wyróżniającą się współpracą i multidyscyplinarnością.