Kopalnia Inferru (piekło w języku sardyńskim), Sardynia. Druga połowa XX wieku. Chory i wyczerpany starszy górnik zostaje pogrzebany przez osuwisko podczas drążenia chodnika. Zawieszony w próżni czasu między życiem a zbliżającą się śmiercią, mężczyzna opisuje świat Inferru w pełnym wyobraźni egzystencjalnym monologu, splatając przeszłość, teraźniejszość i ponure przeczucia dotyczące przyszłości. Film wykorzystuje wyłącznie materiały archiwalne, ukazując hipnotyzującą podróż przez ostatnie rozpaczliwe, szalone, a zarazem niezwykle klarowne myśli protagonisty, który próbuje ostatecznie rozliczyć się ze społeczeństwem i własnym sumieniem.