Rok 1988 w Estonii był wyjątkowy — dla wszystkich zaskoczeniem było to, że nagle zezwolono na używanie symboli narodowych; wobec przywódców Partii Komunistycznej i estońskiego rządu zgłaszano wnioski o wotum nieufności; powstały Estoński Front Ludowy i Estoński Ruch Zielonych, a także Interruch (Międzynarodowy Ruch Robotniczy Estońskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej). Estońskie Towarzystwo Dziedzictwa odrestaurowało pomniki wojny o niepodległość; ujawniono fakty dotyczące zbrodni wojennych popełnionych za rządów Stalina i — wyobraźcie sobie! — przedstawiciele Republiki Estońskiej wystąpili przeciwko władzom centralnym w Moskwie. Wydarzenia w Estonii przyciągnęły uwagę świata. Czy to wszystko jest możliwe w państwie totalitarnym? Ta kronika dokumentalna przedstawia wiarygodną interpretację wydarzeń, które miały miejsce w Estonii w 1988 roku, zmian w życiu ludzi oraz przebudzenia po 48 latach ciemności.