Współcześni krytycy filmowi uważają epicki film I Am Cuba za arcydzieło nowoczesnego kina. Ta kubańsko-radziecka koprodukcja z 1964 roku wyznaczyła przełomowy moment we współpracy kulturalnej między dwoma narodami. Film jednak nigdy nie zdobył masowej widowni, przez dziesięciolecia pozostając zapomnianym, aż do ponownego przedstawienia go jako „klasyki” w latach 90. Vicente Ferraz bada niezwykłą historię tego filmowego tour de force oraz głębsze znaczenie, jakie miał dla osób uczestniczących w jego powstaniu.