Sam budzi się, szykuje i idzie do pracy, jak każdego dnia. Wtedy dzieje się coś nieoczekiwanego. W centrum handlowym, w którym pracuje, wybucha bomba. Sam przedziera się w stronę wyjścia, by ratować ofiary. Wyciąga je jedną po drugiej, aż dochodzi do czegoś strasznego. W stanie skrajnej histerii ucieka, aż pada z wyczerpania. Głos kobiety sprawia, że podnosi głowę. To jedna z ofiar, które uratował. Kobieta chce wiedzieć, dlaczego zamachowiec-samobójca to zrobił. To spotkanie przenosi go w przeszłość, a nawet do surrealistycznego świata. Później spotyka wszystkich, których uratował, i czuje, że ich porażka ma wiele wspólnego z jego własną. Nawet konfrontacja ze sprawcą nie przebiega tak prosto, jak sądził, i uświadamia mu, że wina i niewinność mogą być do siebie bardzo podobne.