Autor relacjonuje tajne operacje okrętów podwodnych USA i Związku Radzieckiego, w tym „ryzykowne misje szpiegowskie amerykańskich płetwonurków bojowych na wodach radzieckich”, które doprowadziły do licznych śmiertelnych wypadków. Jak się mówi, oba „supermocarstwa” straciły również okręty podwodne podczas różnych misji w wyniku wypadków lub kolizji. W filmie Pohlmann oddaje głos Oli Tunanderowi, profesorowi w Instytucie Badań nad Pokojem w Oslo, który w tamtym czasie był „pewien”, że „rzekome radzieckie okręty podwodne, na które Skandynawowie bezskutecznie polowali na początku lat 80., były w rzeczywistości częścią amerykańskiej wojny psychologicznej”. „Wspólnym celem niektórych bardzo wysokich rangą szwedzkich oficerów, brytyjskiego rządu Margaret Thatcher i polityki Ronalda Reagana” było „zdyskredytowanie rządu Olofa Palmego i jego inicjatywy ustanowienia wolnej od broni jądrowej Europy Północnej”.