Wszystko zaczyna się na początku lat 60., w slumsach na obrzeżach Paryża zamieszkanych przez algierskich imigrantów. Malika ma 5 lat, a jej mama właśnie kupiła jej zupełnie nowe sandałki. Są tak białe, że dziewczynka nie może oderwać od nich wzroku i nie zauważa cofającej ciężarówki. Potem zaczynają się lata spędzone w szpitalach, operacje, cierpienie i walka. Lata z dala od rodziny, podczas których mała muzułmanka, pod opieką katolickich pielęgniarek i zakonnic, odkrywa muzykę i śpiew podczas mszy. Od tej pory Malika, walcząc z rasizmem francuskiego społeczeństwa oraz z utrwalonymi uprzedzeniami własnej społeczności, podąża za marzeniem i dokonuje niemożliwego, by stać się kobietą, którą pewnego dnia wszyscy nazwą „divą z getta”.