Ta pogodna opowieść o życiu domowym ukazuje chwilę, gdy dla licznych idealistycznych i wdzięcznych Francuzów obietnica rosyjskiego komunizmu jaśniała, a wszystko, co rosyjskie, budziło radość i zachwyt. W tej historii Irene została uratowana z Auschwitz przez żołnierzy ZSRR i od tamtej pory entuzjastycznie uważa Rosję za źródło nadziei dla świata. Jej bardziej pragmatyczny mąż zdążył do 1958 roku nieco zmęczyć się jej entuzjazmem, który skłonił ją do ozdobienia mieszkania wszystkim, co rosyjskie i wpadło jej w ręce. Sprawy przybierają poważny obrót, gdy podczas tournée chóru Armii Czerwonej po Paryżu zaprzyjaźnia się ona z jego trzema członkami.