Filmy tworzą niepokojącą mapę kobiecego pożądania, ukazując zatarcie granicy między rzeczywistą a wyobrażoną seksualnością pewnej kobiety. Just w subtelny sposób zgłębia ideę, że „przyjęty schemat podróży mężczyzny zakłada, że zawsze wraca on do punktu wyjścia, spodziewając się zastać niezmieniony, nietknięty dom i żonę. Doświadczenie Benedikte jest natomiast doświadczeniem przyjemnego wykorzenienia — we własnym umyśle staje się nomadką i nigdy nie wraca do dawnego status quo”. Trylogię nakręcono na odległej wyspie i na podupadłym polskim promie. Zawiera również oryginalną ścieżkę dźwiękową autorstwa kompozytorki grającej na thereminie Dorit Chrysler oraz amerykańskiej transpłciowej piosenkarki i autorki tekstów Baby Dee.