Wynajdując poetycką drogę przez obrazy tworzone za pomocą liczącego stulecia urządzenia fotograficznego Louisa Daguerre’a, kamer filmowych 16 mm, pikselowych konsol do gier wideo, wczesnych smartfonów i współczesnych interfejsów komputerowych, dzieło stawia pytania: jakie aspekty rzeczywistości zaprojektowano z myślą o dokumentowaniu za pomocą tych różnych technologii? Jakie zjawiska, zbyt powolne lub zbyt szybkie, by je zarejestrować, wymknęły się ich zasięgowi? Czy istnieją jeszcze wymiary naszego ziemskiego doświadczenia, których nigdy nie udokumentowano wizualnie i dla których nie wynaleziono jeszcze technologii fotograficznych?