Andris Caune, Ojārs Grensbergs, Imants Grāvītis i Jānis Zemtautis spędzili wiele lat w łagrach Gułagu. Przeżyli. W 1954 roku w Jezkazganie w Kazachstanie wybuchł bunt. Obóz męski i obóz kobiecy połączyły się i stawiały opór przez 40 dni. Potem przyjechały czołgi, które zabiły ponad 1000 osób. Austra Vērpe poznała tam swojego przyszłego męża. Mieli szczęście, że przeżyli. Marzeniem muzyka Zigfrīdsa Muktupāvelsa było odnaleźć grób stryja w dalekim Kazachstanie. Został nazwany jego imieniem; stryj nigdy nie wrócił do domu. Zigfrīds i kuzyn wyruszyli na stepy, by odszukać pomnik z napisem „Zigfrīds Muktupāvels”. Kolejna fala deportacji nastąpiła w 1949 roku, kiedy całe rodziny wysyłano na Syberię. Ojców sądzono, a wielu z nich trafiło do obozów karnych w Workucie i Incie. Skaidrīte Jostmane i Māris Landers pojechali do Workuty, by odnaleźć grób ojca.