Waad, 12-letnia dziewczynka, straciła obie nogi, gdy w jej wiosce w południowym Libanie trafił ją odłamek. Samir, 24-latek, dołączył do milicji, gdy miał 9 lat, a teraz nie może zasnąć bez odgłosu ostrzału. Ahmad, 12-latek, stracił matkę, a ojciec go porzucił. Katia, 17 lat, i Pascale, 16 lat, bezradnie patrzyły, jak mordowano ich krewnych płci męskiej. Rabih, 6-latek, w wieku 4 lat należał do ulicznego gangu przestępczego, a teraz mieszka w sierocińcu w Bejrucie. Z perspektywy tych libańskich dzieci i nastolatków z różnych środowisk, ich oczami i głosami, odżywają ich doświadczenia. Opowiadają, jak sobie radzili, jak wojna wpłynęła na ich obraz świata, jak rozbudziła lub zniweczyła ich nadzieje, a także o ich marzeniach i perspektywach na przyszłość.