Mishima osadził tę historię w miejskim parku w latach 50. Na początku opowieści pięć par siedzi na ławkach i obejmuje się. W parku pojawia się 99-letnia kobieta, by zbierać niedopałki papierosów. Pewien poeta zauważa ją i strofuje za przeszkadzanie zakochanym oraz za korzystanie z ławki parkowej, która słusznie należy do zakochanych. Rozmawiają o życiu i miłości. Staruszka wyznaje, że w młodości była piękną kobietą i podobała się Kapitanowi Fukakusie. Opisując bal, na którym była, ona i poeta przenoszą się na ten bal wiele lat wcześniej, do Rokumei Hall, sali balowej, w której tańczy wielu przystojnych mężczyzn i pięknych kobiet. Wszyscy na sali rozpoznają staruszkę jako piękną Komachi i komentują jej urodę.